Badacz bezpieczeństwa Aleksandr Krasnov zwraca uwagę na ryzyko związane z uśpionymi tożsamościami niebędącymi tożsamościami ludzkimi (NHI) w środowiskach chmurowych. Do tych tożsamości należą konta usługowe, poświadczenia aplikacji, zautomatyzowane obciążenia i inne mechanizmy dostępu typu maszyna-maszyna, które działają bez bezpośredniej interakcji człowieka.
Choć nieaktywne poświadczenie może wydawać się nieszkodliwe, może ono nadal pozostawać połączone z zasobami chmurowymi, aplikacjami lub innymi tożsamościami. Taka trwałość może utrudniać zespołom bezpieczeństwa zrozumienie, które ścieżki dostępu nadal istnieją i do czego atakujący mógłby uzyskać dostęp, gdyby poświadczenie zostało przejęte lub ponownie aktywowane.
Luki w widoczności tożsamości maszynowych
Organizacje często koncentrują przeglądy tożsamości na kontach pracowników, podczas gdy zautomatyzowane tożsamości mogą podlegać mniejszej kontroli. NHI mogą być tworzone na potrzeby tymczasowych projektów, testów lub integracji, a następnie pozostawiane po zakończeniu ich pierwotnego zastosowania. Z czasem te nieużywane konta i uprawnienia mogą stać się częścią szerszej, trudnej do zmapowania relacji zaufania.
Krasnov opisuje te uśpione tożsamości jako źródło martwych punktów w bezpieczeństwie. Obawy nie ograniczają się do kwestii, czy dane poświadczenie jest obecnie używane; jego uprawnienia i relacje z innymi systemami mogą również determinować potencjalny wpływ nieautoryzowanego dostępu.
Narzędzie do wykrywania o otwartym kodzie źródłowym
Aby pomóc w badaniu tych relacji, Krasnov udostępnił NHI Hound — narzędzie o otwartym kodzie źródłowym zaprojektowane do identyfikowania ścieżek zaufania powiązanych z tożsamościami niebędącymi tożsamościami ludzkimi. Narzędzie ma pomagać obrońcom w lokalizowaniu połączeń, które w przeciwnym razie mogłyby zostać pominięte podczas standardowych przeglądów kont i uprawnień.
Zespoły bezpieczeństwa oceniające ten problem mogą zacząć od prowadzenia ewidencji tożsamości maszynowych, potwierdzania ich właściciela i przeznaczenia oraz usuwania poświadczeń, które nie są już wymagane. Mogą również sprawdzać uprawnienia pod kątem nadmiernego dostępu, monitorować aktywność związaną z uśpionymi kontami i, tam gdzie to praktyczne, stosować poświadczenia krótkotrwałe.
Narzędzia takie jak NHI Hound mogą wspierać ten proces, ale wykrywanie jest tylko jedną częścią bezpieczeństwa tożsamości. Ustalenia nadal muszą zostać zweryfikowane pod kątem wymagań biznesowych, a działania naprawcze należy starannie zaplanować, aby uniknąć zakłócenia legalnej automatyzacji lub usług chmurowych.
