← Wróć do aktualności
The Register - Security28 sie 2026 · 2 min czytania

Badacz demonstruje ryzyko wstrzyknięcia promptu w podsumowaniach stron internetowych Claude Code

Badacz twierdzi, że Claude Code firmy Anthropic można skłonić do uruchomienia kodu kontrolowanego przez atakującego, gdy zostanie poproszony o podsumowanie specjalnie przygotowanej strony internetowej...

Badacz twierdzi, że Claude Code firmy Anthropic można skłonić do uruchomienia kodu kontrolowanego przez atakującego, gdy zostanie poproszony o podsumowanie specjalnie przygotowanej strony internetowej. Technika jest wymierzona w Claude Opus 5 w trybie automatycznym, który od połowy sierpnia jest konfiguracją domyślną, i pokazuje, jak kilka pozornie rutynowych działań można połączyć w exploit.

Johann Rehberger, znany w internecie jako „wunderwuzzi”, opisał demonstrację w poście na blogu i nagraniu wideo. Jego test rozpoczyna się od strony internetowej przedstawionej jako archiwum zapisów z notatników. Po tym, jak żądanie WebFetch Claude’a otrzymuje odpowiedź 415 Unsupported Media Type, agent decyduje się pobrać materiał za pomocą polecenia Bash wykorzystującego curl.

Strona następnie przekierowuje Claude’a do archiwum ZIP. Oprócz niewinnie wyglądającej dokumentacji i zakodowanych plików notatników archiwum zawiera dekoder oraz złośliwy plik Pythona o nazwie struct.py. Claude odmawia uruchomienia dostarczonego dekodera, najwyraźniej rozpoznając, że mogłoby to być niebezpieczne, i zamiast tego pisze własny skrypt dekodujący.

Ta alternatywa tworzy drogę do wykonania kodu. Zachowanie Pythona podczas wyszukiwania modułów może spowodować, że lokalny plik zastąpi moduł biblioteki standardowej o tej samej nazwie. W demonstracji dostarczony lokalnie plik struct.py jest ładowany pośrednio, gdy nowy dekoder importuje inne komponenty Pythona. Rehberger powiedział, że plik uruchamiał kolejny proces, pobierał zdalny ładunek i nawiązywał połączenie z serwerem dowodzenia i kontroli. Drugi wariant uruchamiał kolejną bezgłową instancję Claude Code, zapewniając zagnieżdżonemu agentowi dostęp do narzędzi i umożliwiając podstawowe rozpoznanie systemu oraz tworzenie lokalnych plików.

W trzech wariantach testowanych po pięć razy każdy Rehberger odnotował wskaźniki powodzenia od 60% do 80%, jednocześnie przyznając, że próbka była ograniczona. Stwierdził również, że zaciemnianie kodu pomagało złośliwemu kodowi Pythona przechodzić kontrole bezpieczeństwa Claude’a.

Sandboxing pozostaje główną ochroną

Według Rehbergera Anthropic scharakteryzował tryb automatyczny jako funkcję ułatwiającą pracę, wspieraną przez klasyfikator działający na zasadzie dołożenia starań, a nie jako granicę bezpieczeństwa. Badacz argumentuje, że klasyfikatory mogą mieć trudności z atakami złożonymi z pojedynczych, pozornie nieszkodliwych kroków.

Jego zaleceniem jest izolowanie agentów programistycznych za pomocą sandboxingu systemu operacyjnego, ograniczanie wychodzącego ruchu sieciowego oraz unikanie przyznawania im nieograniczonego dostępu do wrażliwych plików lub narzędzi. Demonstracja podkreśla, że kontrole bezpieczeństwa modeli powinny uzupełniać, a nie zastępować tradycyjne mechanizmy izolacji.

Udostępnij ten artykuł:TwitterLinkedIn